Już za moment sprawa ucichnie, a Kolenda-Zaleska wróci do wykonywanej pracy, prawdopodobnie szybko zapomniawszy o wpadce. Nie to jest jednak przedmiotem zawodu jakiego doznaję, patrząc na to co dzieje się w mediach wokół sprawy śmierci półrocznej Madzi z Sosnowca. O wiele bardziej oburzający i dziwny wydaje publicystyczny popis, jaki dała Magdalena Środa na łamach TOKFM.pl. Filozofka bez skrupułów wskazała winnego śmierci dziecka, obnażając przy tym głupotę władz, policji i państwa w ogóle. A winowajcom jest nie kto inny jak... Kościół katolicki! To właśnie jego nieprawidłowe podejście do wychowania seksualnego doprowadziło do tego, że matka zamiast zadzwonić na pogotowie, postanowiła ukryć ciało dziecka i upozorować porwanie.
Środa jak zacinająca się płyta snuje swoje tradycyjne wywody na temat uległości państwa wobec instytucji kościelnych i braku doświadczenia duchownych w "tych" sprawach. Abstrahując już od kompletnego braku związku tragedii rodziny ze Sosnowca z argumentami Środy, warto przyjrzeć się temu co jeszcze jakiś czas temu pisała filozofka, w związku z próbą samobójczą pułkownika Przybyła. W felietonie poświęconym głównie mediom, pani profesor gani ich właścicieli i dziennikarzy, którzy na siłę eksploatują newsy, robiąc z nich wydumane sensacje.
Smutne jest patrzenie na to jak sama parę tygodni później dołącza się do falangi sędziów, szukając winnych nie tam gdzie trzeba i samemu żerując przy tym na ludzkim nieszczęściu. Choć w jej zapatrywaniach na nachalny udział Kościoła w życiu publicznym jest wiele racji, trudno uznać je za słuszne, kiedy próbuje się je przeforsować wszędzie i za wszelką cenę. Świeżość tej sprawy oraz mnogość niewyjaśnionych wątków sprawia, że nikt nie może uzurpować sobie prawa do wydawania tak drastycznych sądów. A tytuł profesora etyki tym bardziej zobowiązuje do weryfikowania swoich opinii.


Jan Kowalski